Βιώνουμε μία κατάσταση πρωτοφανή για τα δεδομένα μας και αυτή η ξαφνική αλλαγή των συνθηκών είναι που ακρωτηριάζει τον άνθρωπο και τον δεσμεύει περισσότερο από κάθε είδους εγκλεισμό. Πριν από περίπου δύο εβδομάδες ζητήθηκε από τους πολίτες να κλειστούν στα σπίτια τους. Να περιορίσουν κάθε είδους επαφή με τους γύρω τους πέρα των απαραίτητων . Αυτό μας έφερε όλους στην απομόνωση των κατοικιών μας όπως και αν είναι αυτές με όσους και αν είναι αυτές. Η έννοια τους δημόσιου χώρου “καθαιρέθηκε“, αδειάσαν οι δρόμοι , οι πλατείες , τα μαγαζιά και το πιο τρομερό είναι ότι η πόλη δεν είναι αδειανή , οι κάτοικοι της υπάρχουν απλά δεν φαίνονται.
Γρήγορα έγινε αναγκαίο να ξανά έρθουμε σε επαφή ουσιαστική πια , με το σπίτι μας. Και όχι αυτού τους είδους την επαφή που περιορίζεται στις λίγες ώρες για φαγητό, ύπνο και υγιεινή, άλλα για ολοκληρωτική επανασύνδεση με αυτό που ίσως πολλοί έχουν να ζήσουν από τα παιδικά τους χρόνια.
Ιδιαίτερη κατάσταση αποτελεί για τους φοιτητές μια τέτοια συνθήκη , ιδιαίτερα για εκείνους που επιστρέφουν στα πατρικά τους. Ένα σπίτι και ένα δωμάτιο που το έβλεπαν για λίγους μήνες του χρόνου και τους ικανοποίησε μέχρι στιγμής τώρα για κάποιους είναι ανυπόφορο. Ξαφνικά ο χώρος σου, σου φαίνεται μικρός ή μεγάλος κάτι το οποίο διαφέρει σύμφωνα με τις περιστάσεις. Το ενδιαφέρον είναι ότι πια το παρατηρείς. Τώρα που δεν μπορείς να ξεφύγεις και μάλιστα γίνεται η διέξοδός σου από την υπόλοιπη οικογένεια το παρατηρείς.
Πως γίνεται το ίδιο δωμάτιο να αλλάζει μέγεθος με το καιρό? Δεν γίνεται ωστόσο εσύ καλέστηκες να χρησιμοποιήσεις αυτό δωμάτιο με όλες του τις δυνατότητες. Να καθίσεις πάλι στο γραφείο σου , να χαζέψεις από το παράθυρο , να κάνεις την γυμναστική σου και χίλια δυο άλλα πράγματα που απολαμβάνεις και απολάμβανες άλλα ίσως εκτός αυτού. Και για τους φοιτητές αυτούς που δεν ζουν στο πατρικό τους ένα ακόμη πράγμα που ίσως τους ενοχλεί είναι η επίπλωση και η διακόσμηση αυτού του δωματίου, όταν αυτό έχει παραμείνει το ίδιο από τότε που ήταν 12 ή 15.
Τα άτομα μετά την ενηλικίωση τους εγκαταλείπουν την μέχρι τώρα γνώριμη στέγη τους και έχουν την ευκαιρία και τη χαρά να φτιάξουν το καινούριο τους σπίτι όπως αυτοί θέλουν και ποτέ δεν ενόχλησε κανένα να μείνει σε ένα “παιδικό“ δωμάτιο για λίγους μόνο μήνες - τους οποίους όπως είπαμε και νωρίτερα χρησιμοποιείται, όπως και το σπίτι ολόκληρο, για τα βασικά. Ωστόσο τώρα η κατάσταση είναι διαφορετική, και για κάποιον το ροζ στους τοίχους και τα έπιπλα μπορεί να γίνει πραγματικά ανυπόφορο.
Comments
Post a Comment