Απομόνωση και ανθρώπινος νους Artwork: Late night in train, by Ifigenia Ntakouri Αν ρωτήσουμε έναν νοήμον άνθρωπο αν θα προτιμούσε να νιώσει έναν ανεκτό βαθμό πόνου ή να νιώσει πλήξη για ένα μικρό χρονικό διάστημα κατά πάσα πιθανότητα θα απαντούσε πλήξη. Η κοινωνία μας όπως την έχουμε συγκροτήσει, προσφέρει στον άνθρωπο συνεχή ερεθίσματα τα οποία τα επιλέγει είτε ο ίδιος είτε κάποιος άλλος και τον βοηθάνε να αποφύγει κάθε μορφή πλήξης που τόσο απεχθάνεται και φοβάται. Στην μανιώδη αναζήτησης του ανθρώπου για ερεθίσματα και για δημιουργία, με σκοπό την αποφυγή της βαρεμάρας, αισθήματα τα οποία συνήθως αποφεύγει, όπως θυμός, πόνος, ένταση, «συμμετέχουν στο παιχνίδι αυτό» όπως αποδεικνύει ο Μίχαελ Στίβενς σε ένα από τα πειράματα του, το οποίο θα αναλυθεί στην συνέχεια. Ο περιορισμός των ανθρώπων κατά την διάρκεια του κατ’ οίκων περιορισμού είναι ένα ζωντανό πείραμα απομόνωσης, του οποίου την πορεία αλλά και τις συνέπειες μπορούμε να προβλέψουμε σε ένα βαθμό...